Bülbül Karga

Bülbül…

Garip bülbül…

Aşık bülbül…

Yanmak senin kaderin de var.

Bu dünya bir tek sana dar.

Ötemez sin…

Uçamazsın…

Ne ötecek gülün var ne uçacak kanadın

Yoktur sana bahar, gereksiz bu inadın

Yaban ellerdedir senin muradın

Ötemez sin,uçamazsın

Karga…

Kara karga…

Tüyü kara, gagası kara,yüreği kara

Ey nasipsiz sende gülü beğenmezsin

Çirkin sesinle düşürürsün de ahu zara

Yine bülbül verir güle teselli sen bilmezsin

Kara karga konduğundan beri güle

Gülde hüzün bülbül de bitmez çile

Ne bilir karga gülün kıymetini

Ondaki o kokunun hikmetini

Daha olmadı kimse bu sırra mazhar

Gül dahi bilmedi bülbül neye yanar

Sabreyle ey gönlüm, sabreyle ey gülüm

Tüm dertlerin bittiği kafdağının arkası var

                                                            “yolcu…”