İsyan Ettirme Kaderimi

Sisli,pusulu gözlerimden düşen damla damla yaş oldun,
Erirken sensizliğin pençesinde,ne derman ne de ilaç oldun.
Üşüdüm titredim soğuk gecelerde,
Sense koynuma yağan damla damla kar oldun.

Ateş oldun en sevdalı anlarımda yaktın kül ettin,
Su oldun istemeden belki de,boğdunda beni,söndüremedin.
Çile oldun yumak yumak ben seni ne çare; çözemedim,
Ölüm oldun,sinsice aldın yüreğimi,damarlarımda gezindin.

Oysa ki derme çatma ne hayaller büyütmüştüm yüreğimde,
İki kırık sandalyede yaşlanmaktı aşk;
Kar yağarken en soğuk gecelerde,ısınmaktı gözlerinle,
Dört mevsim sevdaydı benim umduğum hayat .

Şimdi becerebiliyorsan tamir etmeyi,kırdığın gibi!
Gel düzelt,gel artık,gel incitme yeter,üzme yüreğimi.
En sahte dünyalara satarken saf benliğimi,
İsyan ettirme ,bıktırma artık kaderimi, dön geri.....