Edebiyat ve Kültür Platformu
Sabretmez Oldu Gönül
Sabretmez Oldu Gönül
Bunca sıkıntılara, göğüs gerip durdukça
Candan ödün verirken, sabretmez oldu gönül
Çektiği çilelerin, hüznü dibe vurdukça
Günden güne erirken, sabretmez oldu gönül
Öyle kalındı duvar, uğraştı yıkamadı
Sınandı yıllar boyu, içinden çıkamadı
Engelliydi yolları, gediği tıkamadı
Yönüne çevirirken, sabretmez oldu gönül
Böyle ağırken yükü, taşımaktan yoruldu
Ezilip büzüldükçe, can evinden vuruldu
Hangi tarafa dönse, aleyhine kuruldu
Üstüne devirirken, sabretmez oldu gönül
Dirense de boşuna, ne başı var ne sonu
Ne zaman derdin açsa, hep kapatıldı konu
Suskunluğun içinde, anlamadılar onu
Ağzında gevirirken, sabretmez oldu gönül
Selameti beklerken, yıllar su gibi geçti
Bahar uğramaz iken, mevsim hep kışı seçti
Dolup boşalan testi, kendi suyunu içti
Hep başa evirirken, sabretmez oldu gönül
Nesrin Önem
01 03 2017
Tekirdağ
Sabretmez Oldu Gönül başlıklı yazı sahrayeli tarafından
01.03.2017 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 4
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.