Baharla Uyanış

alik ]

Bahar geldi ağaçlar çiçek açtı,
Sevincinden kıpırdadı topraklar.
Kalmadı insanlarda,ne gam,nede keder,
bütün canlılarda,doğada bir canlılık var..

Çiftçi tarlasının yolunu tutmuş,
Türküsü dilinde gamın unutmuş.
Uzanmış asmalı köşk gölgesine,
Bir yıllık sitresi birgünde atmış..

Çoban sürüsünü önüne katmış,
Giymiş çeketini,yamçısın atmış.
Kavalı elinde havayı bulmuş,
Üzüntüyü,kederi arkaya atmış..

Gençlik kanı bahar ile kaynamış,
Bulmuş sevgili yolda söyleşmiş.
Mutluluktan sanki gözü kör olmuş,
Görmemiş yılanı üstüne basmış..

Yetmişlik ninenin belin doğrulmuş,
Atmış yaşmağın saçın savurmuş.
Ilgıt,ılgıt esen seher yelleri,
Nineyi onbeşli çağa getirmiş..