Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Umutla Konuşuyordu


Kadın...
Umutla konuşuyordu
Bir taraftan da gözyaşlarını siliyordu
Bir sualin arkasından derdini anlatmaya başlanmıştı
Ah derken yüreği yanıyor, nefesi düğümleniyor,içi acıyordu
Yıllar öncesi çalışmaya giden kocasından bu ana kadar bir haber yoktu
Kadın geçim derdiyle ve çocuklarının muhannete muhtaç olmasın diye çalışıyordu
Yıllardır umutla bekliyor, çocuklarına sahip çıkıyor, sabırla güvenmeye gayret ediyor, azimle direniyordu
Bir ömrün bu kadar hazan ve kara yele duçar olarak anlam bulması, ibretle ruh ve gönülde hicranı yaşatması yetiyordu

Ey Dilara...
Çekip gittin şimdi nerdesin
Nasıl bir ümit, heves için gitmeyi seçtin
Kime inandın, nasıl bir girdaba kandın söylemedin
Arkanda kimleri bıraktın, annen ve babanı hep sorguladın
Kardeşlerinin gözyaşlarına dahi aldırmadın, kayıplara karıştın gelmedin
Günler, aylar geçti, kime sual ettikse elimiz boş çıktı, hiç sır vermeden gidecek miydin
En azından bir haber, yaşıyor musun, dilediğin hayata razı mısın, yoksa, yoksa...

Artık...

İşitilsin figanlar
Canı yanan masumlar
Gözü yaşlı analar, umudu kırılan kadınlar
Huzur ve dirliği açık, seçik bozmaya çalışan uşaklar
Niçin bu insanlara zulmü reva görür, öldürür, perişan edersiniz
Sizler hiç mi ananızdan helal süt içmediniz, niçin bu kadar nifak içindesiniz
Tehdit ve şantaj etmediğiniz kimse kalmadı, dost bildikleriniz sizleri kullandı, panik içindesiniz
Binlerce aileler, masum çocuklar, yüreği yanan analar, çaresiz bırakılan babalar, ersiz kalan kadınlar nedir bu vahşet yetinmediniz

Mustafa Cilasun
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Umutla Konuşuyordu

Yazan Adam Yazan Adam