Seyitin Ağıtıçanakkale

Dağlar taşlar şahittir bedenine yiğidim

Asla başı eğilmez canlar taşır cepheden

Tonlarca gülleleri kökten söker seyidim

Yârden kınalı gibi kan boşalır tepeden

Türkün büyük gücünü hiçe sayar hergele

Kendi külünden doğar umuttur Çanakkale

Yaralar mühürlenir sarar kanlı mendili

Gelinler duvaklanır yâr sız gerdeğe girer

Kınalar kurban diye gece tüter kandili

Mintanıdır kefeni cansız toprağa girer

Vatanın kudretine kurşun sayar hergele

Cennet bağrından doğar yiğittir Çanakkale

Bir gram ekmeğini katık eder cephede

Küflü üzüm hoşafı gırtlağa dizilirken

Hakkını teslim eder Koca Mehmet tepede

Menzil telden çıradır kemikler çizilirken

İnsanlık onurunu hiçe sayar hergele

Bilmez vatan uğruna şahittir Çanakkale

Ayşe kızın çeyizi patiskadan bir kefen

Fatma Ana yüreği bin cepheye bölünmüş

Er Ahmet besmelesiz hendeğe girer beden

Kan akan bu topraklar gâvur benli dölünmüş

Tarih yazılır tene hiçten gelir hergele

Dua tepe üstünde allanır Çanakkale

Bükülmez bileklerin arşa yürüyüşüdür

Canlı cenazelere yorgan olur topraklar

Kırılan ayakların dikten görünüşüdür

Mavi gözler üstüne sarmalanır yapraklar

Gözleri kördür bilmez unutulur hergele

Küllenen gönüllere yağmurdur Çanakkale