Çanakkale Anneleri

Onbeşinde(!) yiğitler destanları yazarken
Ağlıyordu melekler kabirleri kazarken.

Onlara anneleri helal süt emzirmişti
Temizdi nesepleri öyle ola- gelmişti

Asker oldu eş-oğul, gitti düşmana karşı
Hanelerde arpa un- yağsız tarhana aşı

Kutsanmış bu milletin azize anneleri
Söz konusu vatansa yoktu bahaneleri

Sevdiğinin ismini işlemişti mendile

Dönmezdi yavuklusu gönderdi bile bile

Sırtında bebesiyle yoldaş oldu erine

Ağırdı mermileri süt karıştı terine

O kadınlar köylüydü saray gülü değildi
Nasırlıydı elleri, hanım eli değildi

Üstlendiler hayatı ekip biçti harmanı
Bizlere miras kaldı Türk Kadını Fermanı

Savaşın kadınları onlar ki nenen- eben
Ahvalimize bakıp biraz da mahçubum ben!

Mütttefiklik- ittifak..sahtelik değişmiyor
Dünya değişiyor da kahpelik değişmiyor!

Şehitlerin ruhları cennetten gelir dile
Bir daha haykırırlar; geçilmez Çanakkale!

Ayşe- Fatma- Şerife onları tanıyorum
Vatan annelerini rahmetle anıyorum

Ebediyyen sürecek bu kutlu mücadele
Nerede mazlum varsa orası Çanakkale!

.......

Bir dizi yapılmalı 'Kurtuluş Çanakkale'
Önce iman- can lazım, zafer kaldırmaz hile...

Dr.Ayşe İzci Coşkuner, 17/3/2017, Antalya