Söz Dinlemez Gönlüm

Ne deşersin küllenmiş bir yangının külünü

Görmez’ misin, şu benim acı çeken gönlümü

Bir vefasız yüzünden, küsmüş iken hayata

Kim avutsun şu benim, söz dinlemez gönlümü.

 

Aşk uğruna geçmişte alev, alev yanmaktan

Gönlüm yorgun, bıkmışım şu yalancı dünyadan

Bir vefasız yüzünden, bıkmış iken canımdan

Kim avutsun şu benim, söz dinlemez gönlümü.

 

Bana aşktan bahsetme, iş açarsın başıma

Şimdi mevsim son bahar, çıkmaz kimse karşıma

Kim gönlünü verirdir, benim gibi şaşkına

Kim avutsun şu benim, söz dinlemez gönlümü.

 

Şu son bahar günümde gönül versem birine

Ne demezler bilmez’min, gelme benim üstüme

Âşık olsam yakışmaz, geçmiş varken içimde

Kim avutsun şu benim, söz dinlemez gönlümü

 

Kan damlatıp dururken şu gönlümün yarası

Kızar bana dost düşman, olmaz bunun şakası

Sevda çekmek neyime, varken gönül yarası

Kim avutsun şu benim, söz dinlemez gönlümü

 

Ahmet Yüksel diyor’ ki şimdi hazan mevsimi

Kara toprak beklerken, insan sevda çeker’ mi?

Hem’ de beni bu mevsim, korkuturken şu beni

Kim avutsun şu benim söz dinlemez gönlümü.

 

21 Mart 2017

Ahmet Yüksel Şanlı er