Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

İçini Kanatırsın



Gel...
Yar de
Ona sığın
Şikayet etme
Sinende dem bulan sır bilinir
Yüreğinden akan gözyaşlarını silme
Hani bazen ufka dalarsın, umutlarla yaşarsın
Bazen depreşen ah u zarla bunalırsın, dert yanarsın
İşte o an zehabınlasın, duyguların hışmındasın, içini kanatırsın

Adam...
Mahmut paşa
Camisinin şadırvanında
Abdest alıyor ve dikkati dağınıktı
Ceketini yukarı astı, huşu içinde azalarını yıkıyordu
Ezan okunmaya başlayınca dayanamadı ve dinlemeye başladı
Yönünü kıbleye doğru dönerek öylece kala kalmıştı, samimi bir insandı
Anadolu'dan geldiği ayandı, saflığı gün gibi açıktı fakat burası İstanbul, çok kalabalıktı
Her milletten ve her zafiyetten insanların yaşadığı, umut aradığı, yaşamak için sınır tanımadığı bir mekandı
Ezan bitince adan yeniden çeşmeye doğru döndü, mendille kurulandı, sıra ceketine gelince astığı yerde yoktu
Şaşkın bir vaziyette bakındı, etrafında ki insanları süzdü, kimse onunla ilgilenmeyecek kadar acelesi olan umutlardı

Kadın...

Çok dalgındı
Mola veren trenin vagonun daydı
Orta yaşa yakın bir hanımdı, cefası aşikardı
Hüzün her yanını kuşatmıştı, hicranla arkadaştı
Kim bilir hasret mi, firkat mi, yoksa yaşamak için kaçış mı
Vagonun penceresinden öyle mahzun ve solgun bakıyordu ki
Duygulanıp hislendim, en azından güvendiği kadar teselli etmeyi arzulardım
O an için ne yapmak gerekiyorsa biraz tebessüm ettirmek için refakat etmeyi göze alırdım
Duasını almaya muvaffak olursam gönül huzuruyla ferahlıyacaktım, fakat rahatsız olur diye habersiz andım

Mustafa Cilasun
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

İçini Kanatırsın

Yazan Adam Yazan Adam