Boşu Boşuna

Boşu Boşuna

Hiç sordun mu kendine 
Keşkeleriyle yaşarken hayatı 
Ardına bıraktığın pişmanlığının 
Peşine düştün mü hakkın arayıp 
Bir sürü nedenlerin varken 
Yoksa yitikliğini mi seçtin 
Apaçık meydanda iken çektiklerin
Başı sonu belli değilken çilelerin 
Dert yumağı sararsın boşu boşuna 


Korkaklığın nereye kadar söyle ! 
Geri kalan hayatı heba ederken 
Lâl olan dillerin konuşmaz iken 
Suskunluğa saklanır köşe bucak 
Gölgene bile söz geçiremezken 
Kalbin göğüs cebinde madur kalır 
Hiç merak edip yoklamazken ellerin 
Yoksa ömür boyu mahkum etmek mi niyetin 
Çırpındığını görmeden boşu boşuna 



Şimdi geç kalmışlığın neye yarar 
Kara bulutlar etrafını kaplarken 
Umut ışıkların sızar mı sandın 
Ferleri zerre kadar ufaldıkça 
Kum tanelerine dönüşür ümitler 
Yarınlarından medet beklesede 
Hangi pişmanlığı geri getirir 
Avuçlarından sıyrılırken boşu boşuna 



Sevip sevilmeyi bile öğrenemedin daha 
Sevdanın anlamı ağır geldi kulağına 
Yalnızlık tek dostun oldu sonunda 
Sırdaş bildiğin dört duvar arasında 
Yıldızların yok iken ggecenin karasında 
Gündüzlerin ise, buğulu cam arkasında 
Sesin soluğun çıkmazken nefesinden 
Ecel bekler durursun boşu boşuna 



Nesrin Önem 
23. 03. 2017 
Tekirdağ