Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet 1 Online Üyeler
(0 oy)

Dünya Ömrümü Eleyen Elek

Ne umdum ne buldum.
Mevsimler gibi sararıp soldum.
Gündüz iken gece oldum.
Dıştan değil içten çok yoruldum.

Kalmadı dizimin fermanı.
kaygılı görmeye başladım yarını.
bir türlü geçemedim umut dağını.
Gençliğimde yaşadım umutsuzluk çağını.

Dünya sensin ömrünü eleyen elek.
Sende gördüklerimi kaldirmıyur bu yürek.
Beyaz sayfalarım kararıyor her gün giderek.
Yoruldu bu kolarım çekemiyur artık kürek.

Dökülüyor güz mevsimi gibi yapraklarım.
Çoğaldı gökte kayan yıldızlarım.
Yolu çoktan yarıladım.
Sorularıma bir türlü cevap bulamadım.

Gözümün arka perdesi dolo yaştır.
Ağıran senin değil bendeki baştır.
Gücüm yetmiyor sana.
Zalimce arkadaş garibe sanki duşmansın.

Senden aldım ah ile zarı.
Hep üstüme yagdırdn soğuk karı.
Dar ettin bana her yanı.
Eksik etirmedin yanımda efkarı.
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 2
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Dünya Ömrümü Eleyen Elek

ÖNDER_34 ÖNDER_34