Özgürlük Kollarını Açar İnsanlığı Kucaklar

Karalıklar özgürlüğe götürmez

Karanlık özgürlüğü de öldürmez

Karanlık kendini karanlığa atar

Karanlığını özgürlüğün ışığı boğar

Özgürlük güvercin kanadında uçar

Güvercin uçar zeytin dalına konar

Karanlığın aklına özgürlüğün gücü gelmez

Karanlığı kör eder sanır etmez işte bilmez

Çöl gibi susamıştır özgürlüğü yok etmek için

Yine bilmez ki çölde kalan susuzluktan ölür

Susuzluğun alevi karanlığın etrafını sarar

O kor alevden özgürlük çıkar

Çünkü özgürlük gönüllere emanettir

Kula verilmiştir alınmaz

Gönüllerin duası tükenmez ulaşır Allah’a      

Emanet ise Yüce Allah’a emanettir hiç bilmez

Yalan tarihin içinde karanlıkta saklanmaz

Gün yüzüne çıkar usul usul karanlık anlamaz

Tarihin gerçek tokadı suratından patlar ders almaz

Karanlığa söz fayda etmez önüne hiç bakmaz

Bakışlardaki korku karanlığı korkutmaz yanına varılmaz

Yürek karanlığın alevine dayanmaz koşar özgürlük

Bir duadır özgürlük haktan kullara verilmiş

Kimse onu zapt edemez hakkın yanında gelmiş

Karanlığa karanlık ol diyen bu emri unutur

Kendi karanlığında karanlık solar

Özgürlük kollarını açar insanlığı kucaklar

Mehmet Aluç /Kul Mehmet