Alemlere Rahmetsin

Ayağın sıcak kumlara basarken hicret ediyordun

Yeni gönüllere yeni kıtalara Ya Muhammed

Gülüyordun güldürüyordun her gittiğin yeri

Âlemlere gönüllere Rahmetsin Ya Muhammed

Güneş tepende yakmıyordu zalimler arkanda koşamıyordu

Bata çıka kumlara saplanırken sana layık olamıyorlardı

Sen ne kadar anlatsan da o zalimler anlamıyordu yanıyordu

Âlemlere gönüllere Rahmetsin Ya Muhammed

Seni bekliyordu onca mümin yeni olacak mümin

Oysa seni öldürmeye gelenlerin arasında çıktın demin

Göremediler seni göremezler sendin elbette ki emin

Âlemlere gönüllere Rahmetsin Ya Muhammed

Medine de gözler yollarda sana gülüşüne hasret

Tüm cihan bekliyordu dalga dalga yayılsın diye gülüşünü

Tüm insanlık bekliyordu seninle beraber özgürlüğünü

Âlemlere gönüllere Rahmetsin Ya Muhammed

Sen geldin Âlemlere Nur Rahmet Muhammed

Bitti zulüm bitti onca boşa ölüm açtı gönüllerde gülün

İnsanlık insanlık merhamet gülümseme gördü her gün

Âlemlere gönüllere Rahmetsin Ya Muhammed (S.A.V)

Mehmet Aluç /Kul Mehmet