Rüzgar

Bir sevdalı yanım vardı,

Sallarımı kırdı rüzgar.

Tutunacak dalım vardı,

Dallarımı kırdı rüzgar.

Taze idim soldurdular

Boşlukları doldurdular

Saçlarımı yoldurdular,

Bellerimi kırdı rüzgar.

Menekşeler açıyordu

Kötülükler kaçıyordu

Bülbül neşe saçıyordu

Güllerimi kırdı rüzgar.

Gül dalında gonca idim

Dört yapraklı yonca idim

Edirne’de Tunca idim,

Ellerimi kırdı rüzgar.

Geziyorum geceleri

Göremedi niceleri

DOĞANAY’ım heceleri,

Dillerimi kırdı rüzgar.

Kemal DOĞANAY