Dirilsem Yeniden Cennet Bahçelerinde

Arsız tümcelerse yoğurduğu döngünün,

Şarkıların hatırına dinlemedeyim gecenin lahzasında

Kömür gözlerinin de lehçesine vurgunluğum.

Yarım yamalak isyanlar dilinde olsa da yalnızlığın

Hicap edilesi aşklara küskünlüğüm.

Azınlıkta tümcelerin kâfir beyanı,

Gönül yarası bir gonca mıyım da soldum,

Arsız bir yalan mıydı da demlenirken içinde

Densiz bir sevdaya meylettim?

Israrcı zaman, ısrarcı kader:

Yüksündükçe benlikten,

Çıktıkça düzlükten tepe yukarı,

Kanayan aryalarda tutukluyum,

Kararan yüreklerden de mi ben sorumluyum?

Geçitsiz düne meyyal andan kopuk;

Sorumsuz yarınlar yine kesişen imgelerin de tekelinde

Bakir bir dize kadar ıssız ve yalnız bu gece;

Tüm hezeyanlardan arındım arınalı

Kalmasa da huzurum ölüm öncesi

Yine sığındığım şu bayat yürekte

Koy beni yerine ölü kadınların,

Koy kendini yerime olmamışçasına

Tüm hamlığımla hangi ziyafet sofrasındaysam

Aç ve sefil kurtların iştahlı zikriyle

Tutulmuşluğum aşka söyle o da mı yalan?

Tutuşan matemlerden üreyen isyanlar da mı

Tanrı’nın nezdinde en büyük günah?

Söz geçiremediğin nefsine dokunsa da şeytan

Üsteleme hiçbir heceyi

Kondurma sakın diline aşk denen kutsal yemeği

Hem demez mi Tanrı,

Kutsanan evrenden son kırıntı olsa da

Yüreğin iltifatı kuru ve yalıtılmış kayıp bir neşe…

Peyda olan ölümü erteledim yine bu gece,

Safi tutsağıyım hayatın

Gönüllü olmasam da ikramına leziz ve nankör yalanlarına

Kayıp eşrafımın.

Gönülden de düştüm gözünde hepten

Kara bir leke;

Alnımda masum bir gölge safi

Dalga geçer benlikle:

Darda kalmışlığın hezeyanı

Artık konduramadığım sair günahta

Tanrı affetsin beni,

Alsa keşke kucağına mahşerin

Dirilsem yeniden cennet bahçelerinde.

Ben ki saydam bir rahlede konuşluyum

Ben ki sefil benliğin sunumunda yorgunum

Al beni götür en götür en derinine mahrem yangınların

Boyumun ölçüsü almaya razıyım ezelden

Doymadığım ihanetler kursağımda takılı,

Rehberim olmalıydı oysa omzumdaki yorgun melek…

Kanatlarında bir sureyim zamanın;

Kandırıkçı bir gölgeyim

Yine Tanrı’nın buyur ettiği,

Son sözümde saklısın

İlk hecesine kondurduğum sevdanın

Aşkın kıyamında geçit vermem de asla günaha.