Sen Bulut Olamazsın

Bir zamanlar erkekte, olmazdı naz ve eda

Alın teri, emeği, eğilmezdi hiç başı

Çatal yürekte bir de, ölümüne bir sevda

Farklıydı haşmetinle, yüreklere akışın


Bulut sanır kendini , göklerde kasılırlar

Yerden yükselemezler, sis olarak kalırlar

Rüzgarlara kapılıp, savrulup dağılırlar

Yüceltmez asla seni, kadına kuşbakışın


Bilir misin bulutlar, değildir yalnız buhar

Dünyanın kiri, pası, onları bulut yapar

Birikimi dolunca, yağar yağmur , olur kar

İnsanı ısıtamaz , güneş ışığı kışın


Ödünç elbise sanki, üstündeki o gurur

Maddiyattan söz eder, kapıda nöbet durur

Sendeki o naz, eda, yeni gelinde olur

Yüreğimi titretmez, şimşek gibi çakışın