Her Düşen Yaprak

HER DÜŞEN YAPRAK

İçimde öyle bir yalnızlık varki

buram buram hasret

kokuyor

Öyle rüzgar esiyor ki uğultusu sevdayı

çağırıyor

Her düşen yaprak seni

hatırlatıyor

Sen hiç sevme bu gönülü artık

istemiyor

Sana giden yollarda bile

koşamıyor
Artık bu dağların ardını gözlerim



göremiyor

İstemiyorum bu gece efkarım ayyuka

çıkıyor

Ağlamaklı sessiz sensiz kenarda yüreğim

duruyor


Ne olur bir dur da bak sor ne

yapıyor



REFİKA ERTEKİN // lojmanda ilk şiir