Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Maruf


Can...
Gel dost olalım
Vehim ve zandan kurtulalım
Ruhumuzu ve kalbimizi ihlasla arındıralım
Hakka kul olmanın farkında lığına muhabbetle ulaşalım
İçimizde yaşattığımız asabiyeti, kin, hıncı, hırsı azimle bırakalım
Marufla mümeyyiz olalım, göçüp gitmeden yoldaş olmanın ecrine kanalım

Elbette...
Aşktan söz edemem
Halin demini aşikar eyleyemem
Sır ve hikmetine meftun olmaktan geçemem
Beşeri asabiyetler den arınmadan haddim olduğunu söyleyemem
Nefsim arzular için çırpınırken, heva kuşatmışken nasıl aşk adına kal eylerim
Bedenim, tenim, hücrelerim enaniyete hizmet ederken, ben akıl ve gönülden nasıl söz ederim
Ruhum özne iken, aklım, vicdanım, iraden hakka kul olmak için nasip edilmişken ben zafiyetleri nasıl görmezden gelirim

Adam...
Sessizce içeriye girdi
Hane halkının bildiği biriydi
Bakımsız ve hayli ihmal edilmiş bir nefesti
Şaşkınlığım zuhur etti, merak anbean tetikledi
Adam ev sahibinin kızına gülerek seni alacağım dedi
Şahit olanlar tabii karşılayarak sessizleşti, kız ise mahcubiyet içindeydi
Zahiri manada asla bir birine denk değildi, adam dışarılarda yatan bir garipti
Nihayet bir müddet sonra adan sarı dişleri görülecek kadar gülerek geldiği gibi gitti
Sual ettim neyin nesiydi, bu adan dağlarda yatan bir aşıkmış, kimi ona meczup diye tanıyorlarmış
Bu adam her gelişinde hiç sır vermezmiş fakat muhakkak bir hikmeti peşinden ortaya çıkarmış, böyle inanış ve tanımış köy halkı


Mustafa Cilasun
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Maruf

Yazan Adam Yazan Adam