Edebiyat ve Kültür Platformu
Gülmeyi Unuttum
Feleğin çamuruna battımı bir kere,çırpındıkça gömülür insan
M.Kılıçel
Şu dönek dünyaya geldim geleli
Gülmeyi unuttum gülemem artık
Sevdanın harını bildim bileli
Aleve ateşe gelemem artık
Umudum tükendi şevkim kırıldı
Gidenin ardında içim yarıldı
Gönlüme bir asrın derdi karıldı
Yar diye dağları delemem artık
İyilik uğruna çok kere yandım
Tatlı dille,tatlı sözlere kandım
Yüzüme güleni dost kardeş sandım
Ruhumdan kötüyü silemem artık
Siyahın üstüne serptim beyazı
Doğruya eyledim her dem niyazı
Kaderin hükmüyse o kara yazı
Bu makus talihi çelemem artık
Hasretle kavruldum gurbet elinde
Kim anlar garibin bizar halinde
Savruldum yıllarca yaban salında
El diyarda Sıla dolamam artık
Başımda pişmanlık yeli esiyor
Vicdanım maziye ceza kesiyor
İyilik çağlayan dilim susuyor
Zamanı geriye alamam artık
Mehmet Kılıçel
Gülmeyi Unuttum başlıklı yazı M.Kılıçel tarafından
11.05.2017 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 4
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.