Edebiyat ve Kültür Platformu
Ey Hayat
EY HAYAT
Yarınlar umut dolu olsa bile ne fayda
Her geçen gün kalbimi kırıyorsun ey hayat
Zehirli ok gibisin isabet benim yayda
Hem de hassas yerimden vuruyorsun ey hayat
Her ne olursa olsun hakikatten yanayım
Doğruluk yok yanlışın hangisini kınayım
Mazide güzel bir an var mıdır ki anayım
Etrafımı dert olup sarıyorsun ey hayat
Üstünde koca bir yük onca mazlumun ahı
Şüphesiz ki bu ahlar bir gün indirir şahı
Hayale tutsak edip güldürsen bile gâhi
Zalimi her haliyle koruyorsun ey hayat
Soluduğum havanda aldığım nefes yorgun
Çoğalıyor durmadan dört bir yanında vurgun
Dram dolu bir filmsin bitmiyor senin kurgun
Ve her sahnede beni yoruyorsun ey hayat
Yürüdüğüm yollarda hep yanlışa yönelttin
Düşman olup ömrüme nefsim ile yanılttın
Hak dedikçe durmadan haksızlığa yenilttin
Doğru yola bahane arıyorsun ey hayat
Ellere bahar gelmiş bana mevsim boran, kar
Dünya geniş olsa da artık kafes kadar dar
Yaradan’a emanet candan başka neyim var
Onun da hesabını soruyorsun ey hayat
Murat Gökçe Karsî
22.05.2017
Ey Hayat başlıklı yazı Karsî tarafından
24.05.2017 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 5
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.