Körebe

Zaman aralıyor,

İnce uçlu hüzünlerde sarı bir tabaka:

Haylidir aldatılmışlığın fısıltı babında

Bir iç döküntüsü…

Mağlup, mağdur fazlasıyla mağrur,

Anası kıtaların,

En hası aşkın:

Söylemediklerim tufan

Sözler dahi eçhel,

Açık ara farkla tınısını duymak adına sesinin

Yine gölgelenmiş bahçesinde gönüllü bir ölü

Kıvamında,

Bir de feri sönmese gece gözlü sessizliğimin.

Zan altında muteber tılsımı dün kaygılı,

İç mihraklı nice ön yargı;

Yine elsiz bir körebe

Düşe gebe yürekte kim ise,

Deme kaygım belki de;

Elim sende, demenin maliyeti mi;

Yüzü suyu hürmetine saygın bir tebaa:

Aklın piri

Yazmaya üşendiğim sonu kayıp,

Başı meçhul

Hayli de mahcup benliğimde

Kaftanlı düş perimden hediye olsa olsa

Sen yüklü sensizlik.

Makul bir hutbe tadında altı üstü

Sehven tanımaya mal ettiğim

O kederli yüzü belki yüklü cümleleri tartıp da;

Koyamadığım hangi dirhem ise,

Savruk bir beyan adına

Şerh düştüğüm şu son okunmaya meyyal

Ama hüznü de barındıran sevi mağduriyeti

Bensiz bir özne olman aslında

Sen yüklü savruk yetilerim nasıl da

Dağınıklığın kıblesi.

Satır başında buluşmak aslında

Ölümüne sevdalı şarkının daniskası

Kayıp nakaratı de edinmişsem bir evlat sıcaklığında

Aklı evvel iklimlerimde

Düşen son damlaya kadar seninim,

Mahcubiyeti kavururken dilimi lime lime;

Ahde vefa zaafın sunumu;

Gönül koymakla hal çaresi bulmaksa

Boş verdim gitti

Dünyanın yalan yüzünde

Palazlanan çocuk misali

Konduğum pervazında şakıyan tüm bülbüllere

Dokunmak adına,

Gülmeyi reddettiğim bir gün hikmetinde.