Sürüdükleri yerde;
Ayakkabı değil,
Kaderiydi.
O köşede,
Bir oturmada bir ekmek yerdi.

Okudukları romanlardaki;
Zavallı çocuğun,
Canlı portresiydi.
Pazar yerinde;
Göze batan,
Elma, armuttan önce,
O gelirdi..

Dudağı boyalı bayanlar,
Kravatlı beyler,
Ayni şeyleri düşünürlerdi.
İşi yapılacakların hep oğluydu.
O kadar ;babası,annesi,ablası vardı.
Sonunda o yine köşede,
Taşlarla arkadaş dı...