Karanlık Dehlizlerde

Şafak sökmez gün aymaz hiç doğmadı güneşim

Gündüz nedir görmem ki bedel ekmek parası

Düşlerle çalışırım yer altındadır işim

Karanlık dehlizlerde el yüz kömür karası

Çalışan ben gün kimin ? Göz yaşımı silerken

Elalem yer yüzünde oynayıp da gülerken

Grizu patlamasın diye niyaz dilerken

Karanlık dehlizlerde el yüz kömür karası

Bilinç altında ölüm gülüş kaç para eder

Sefilliğin bağrında beslenmiş bela keder

Başımdaki barete çoktan yazılmış kader

Karanlık dehlizlerde el yüz kömür karası

Kömür ocağındayım akar ecel terlerim

Hergün titrer korkarım iş paydosu beklerim

Yuvama dönünce de sevinçten hep teklerim

Karanlık dehlizlerde el yüz kömür karası

Madenci kömürcüyüm kefenimle yatarım

Döktüğümüz terlerden beleş emek satarım

Hayat ekmek kavgası güçlüye güç katarım

Karanlık dehlizlerde el yüz kömür karası

Oğul ; oku memur ol madene etme meyil

Ne sömür ne sömürül emek önünde eğil

Bu dünya emekçinin sömürenlerin değil

Karanlık dehlizlerde el yüz kömür karası