Ihlamur Kokulu Şiir

Dudak ucuyla da öpmek neymiş !

Ben,

Acılarımın alnından

Kadınımın dudağından öper gibi öpüyorum.

Yaşım otuz ama,

Aşıma tuz seper gibi sepiyorum hüzünlerimi.

Sen hiç tiryakisi oldun mu yalnızlık türküsününün !

Duman duman savurdun mu efkarını mavi ufuklara !

Yumruklarını sıkıp,

Göğsüne vura vura ...

İşte böyle Arya !

Ben var ya !

Ekmeğimi tuza bana bana,

Ondan gelen ne varsa minnet bilerek cana yaşıyorum bu köhne şehir'de.

Ama ;

Umutlarım her dem taze,

Her dem diri.

Tıpkı olduğu gibi,

Ihlamur kokulu okuduğun bu son şiirde.

Halis KANDEMIR