Önce bir yağmur yağar, uyandırır toprağı

Umutlar tazelenir, boy verirken fidanlar

Sonra fırtına kopar, boynun büker çiçekler

Anılar bırakırlar, sessiz sessiz gidenler.

Zaman akıp giderken, zor varılır farkına

İç geçirir bakarsın,  şöyle dönüp arkana

Bazen sitem edilir,  şanstan talihten yana

Huzurludur  ömrünü, sevgi ile güdenler.

Gözleri bulut kaplar, akılda geçen yıllar

Nede zor aşılmıştı, engebeli o yollar

Vefa akla gelirmiş, tökezleyince kullar

Acıya gark edermiş, erken veda edenler.

Su bile akıp akıp, kendi bulur yönünü

Lâkin insan eremez, görmeyince önünü

Hüzün kaplar sineyi, yâd ederken dününü

Mahşere yol alırlar, toprakta ki bedenler.