Dön Gel Artık

Hasret kaldım yıllar yılı,

Dön gel artık dön Güzelim.

Yollarına serdim halı,

Dön gel artık dön Güzelim.

Papatyalar açmaz oldu

Gönderdiğin mendil soldu

Söz verdiğin zaman doldu,

Dön gel artık dön Güzelim.

Gündüzleri gece sandım

Kim ne derse ona kandım

Sabah akşam ismin andım,

Dön gel artık dön Güzelim.

Göçmen kuşlar uçtu gitti

Bitmez dedin vade bitti

Çektirdiğin çile yetti,

Dön gel artık dön Güzelim.

Başımızda sancı artar

Dostlarımız bizi tartar

Çekmez oldu derdi kantar,

Dön gel artık dön Güzelim.

Yastığımız taşa döndü

Yaktığımız ateş söndü

Söz verdiğin daha dündü,

Dön gel artık dön Güzelim.

DOĞANAY’ı unutmadan

Şu gönlümü uyutmadan

Gülü dalda kurutmadan,

Dön gel artık dön Güzelim.

Kemal DOĞANAY