Benim Çocukluğum

Doğmuştu ekim ayında

Kırk sekiz satim boyunda

Şu güzel iğde köyünde

Geçti benim çocukluğum

***

Babamın dertleri çoktu!

Nasıl dersin karın toktu

Ekmek olsa katık yoktu

Açtı benim çocukluğum

***

Bolca ot yedi ovadan

Nefesi aldı havadan

On bir yaşında yuvadan

Uçtu benim çocukluğum

***

Aldırmadan tuzaklara

Kılıç vurdu kazıklara

Şer gölünden uzaklara

Kaçtı benim çocukluğum

***

Bağlatıp kırık kolunu

Hakka yönledi solunu

Hasbihal gurbet yolunu

Seçti benim çocukluğum

***

Hayatın yolları yörep

Çıkarken olmadı harap

Şiirler aşkına şurup

İçti benim çocukluğum

***

Kin söze sağır duymayan

Yokluğu kusur saymayan

Küflü kafaya uymayan

Taçtı benim çocukluğum

***

Şahin’e dost oldu eller

Kalemine döktü diller

Gönül bahçesine güller

Saçtı benim çocukluğum

Almanya

Ali Şahin (Azizoğlu)