Hüsran

HÜSRAN

Ağır mı, ağır hayatın yükü

Artık yeter,  bitsin bu gam keder

Kolay değil öyle,  üzülme demekle geçmiyor

Derin açılmış,  yaralar

Şifa değil, gözyaşları,

Çağlayan olup,  aksa

Hangi merhem yarama çare?

Zaman mı?,

Otur şöyle yanıma

Ben şöyleyim,  sende yaz

Kaleminden,  kan damlar

Okuyanların,  içi  sızlar

Sordum kendime!

Tüm yaşananlar, düşündüğüm için mi oldu?

Yoksa,  kaderimde olduğundan mı düşündüm?

Bu sırrı,  bir türlü çözemedim

Bırak, kanasın yaralarım

Akmazsa,  kangren olacak

Yeter demekle, yetmiyor

Geçer demekle,  geçmiyor

Zaman, zaman çağlayıp akıyor

İçinde yaşar insan acılarını,  dokunamazsın

Yanlış zaman, yanlış mekan

Sonu hüsran

eminnur güler acar