Alır Dama Tıkardık

geçtik dört ayı
yalancı süremlerle
ne güzü güzdü
kış gününe akardık

cama vurmakta
yalancı kışın günü
öyle durmakta
yıkığa mı bakardık

çocuklukta ki
kar yağışlarında çiz
merdivensizce
hanay eve çıkardık

kuşu korkutan
avucumda sapanmış
kapanmayan iz
karla avuç yıkardık

acımasızca
dövülürdük gık çıkmaz
çığlık yutkunur
canımızı sıkardık

gülümsemek mi
ağıt sesler düşlerim
karanlık gölge
alır dama tıkardık

Ozan Efe