Edebiyat ve Kültür Platformu
Eylül Çığlığı
Hoş bir nağme fısıldısı güllerde,
Belli ki alıştı Eylül,
Hazan denen mevsime.
Gün kırık,gün küskün
Üzgün yapraklar çerçevelerde .
Dudağımda Eylül döngüsü
Kıpırdıyor yüreğimde yine şımarık
Bir ateş yakıyorum
Kirpiklerimi kırpıp kırpıp
Yorgunum beyazım gel uzan yanıma
Bir korku sarmalamış ki
insanlık dışı.
Bak bu sınırsız yalnızlığın
İki ucuda mavi
Ilık gülüşler ek bulutlara
Denizleri öp Islak dudaklarımdan
Hayal ederek beni
Gözlerimde güz yangını
Umut ha bıraktı ellerimi ha bırakacak
Bizim lilerde bağ bozumu şimdi
Masum yanım
Hiç vefalı değildin
Hep yalnız bıraktın beni
Gel yalnızlıklarınızı birleştirelim
tam olsun her şeyimiz..
Bırak kopsun o çığlık
Yırtarak göğüs kafesimzi
Sonra ;
Rüzgarlar kadar cesuruz
Rüzgarlar kadar özgür
Sen benim saçlarımdan sahi
Bu güne dek,
Hiç öpmedin ki..
Ümit Seyhan
Eylül Çığlığı başlıklı yazı Ümit Seyhan tarafından
03.09.2017 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.