Demlenen Duygularda

Demlenen Duygularda

Gerçek payı çokça olan 
Yaşanan anılarda 
Eksik bir tarafı varken 
İğneleyen düşüncede 
Yüreği yaralayan neydi? 
Kambur gibi taşırken 


Anlamsızca duyguların neydi?
Neden benliğinde yer kurar durur 
Bir türlü atamadığın içinden 
Yaprak gibi dökülürken 
Zamanı geldiğinde dalından
İzleri nasırlaşmış öylece duruyorken 


Katran lekesinden beter iken
İçlenip ağlatan duygular 
Heba eder benliğini derinden
Dikiş tutmaz sökük gibi 
Dokundukça ilmekleri boşalan
Sökülür yüreğinden birer birer


Fırtınalar yaratır öfkeyle ortak olup
Estikçe savururken
Kasırgaya dönüşür yer kurmuşken kalbinde
Çırpındıkça yerin dibine sokan 
Kurtuluş ararken batar yerin dibine
Yağmur dolusu gibi iner gökyüzünden ruhuna
Susuz çatlak toprak iken bedenin


Maruz kaldığını da bile bile direnir
Beyni kemiren düşünceye 
Yenilgiliğini göz öne serer gibi
Bedbaht hale getirdiğinde


Oysa ipi çekilesi bombadır 
Patladı patlayacak 
Sırf bu yüzden duygular 
Çaresizliğe mahkum 
Demlendikçe katran renge boyanır
Ayıklanır içinden pirinç taşları gibi 
Mutluluksa sadece sayacak kadar azken


Sevindiren duygular kıymetinden saklanır 
Gereksiz gördüğünü anlatırken basitlik 
Akıl başa geldiğinde, pişmanlık neye yarar
Gizemiyle saklıdır gölgesiyle kapanmış
Zalim yıllar ardında 
Yok oluşu anlatır, son noktayı koyarken
Duyguları demlenip hayata kattığında 


İşte son durağıdır 
Yanıltıcı duyguların 
Tek tek gözler önünde apaçık
Ömrünün tamamını sergilerken
Hesaba vurduğunda, incitse de canını
Sadece yaşadığın kârdır, demlenen duygularda


Nesrin Önem
Tekirdağ