Edebiyat ve Kültür Platformu
Söndü Hayat Işığım
Ateşten bir gömlekmiş sevda ateşi
Kor gibi yaktın içimi
Eğer kadir kıymet bilmeyeceksen
Aşk dergahında yoktur yerin .
Aklımda fikrimde hep sen varsın
Esiri oldum gözlerinin
Duygular anlatılmaz yaşanır
Bilmez misin ?
Başımı yastığa her koyduğumda
Silüetin beliriyor karşımda
Yaklaşıyorsun yanıma sessizce
Yanaklarına küçük buseler kondurup
Nemli dudaklarında dinleniyorum
Titriyorsun !
Senden farklı değil ruh halim
Boncuk boncuk terliyorum
Kuruyor dudaklarım susuz topraklar gibi
Sana ait tüm bedenim
Kelimeler yuvarlanıyor çıkmıyor dudaklarımdan
Avuçlarımın içi terliyor
Yaklaştıkça nefesin aşk kokuyorsun .
Özlüyorum seni
Gözlerine bakıp hayaller kurmayı
Başın omuzumdayken
Ay denize düşerdi sanki
Dalgalar döverken kayaları
Beraber aşk şarkımızı söylemeyi çok özledim yar .
Şimdi yoksun
Kapılar kapandı yüzüme tek tek
Bir şey kalmadı bizden geriye
Söyle
Kim güldürecek teselli edecek beni
Söndü hayat ışığım
Karanlık gecelerimi aydınlatan sendin .
Ay şahitti aşkımıza
Şimdi o da küsmüş bize
Gökyüzünde tek bir yıldız yok
Bir daha karşılaşır mıyız bilmiyorum
Bir gece ansızın çalar mısın kapımı
Affet beni der mi gözlerin
Hasretle sarılır mısın boynuma
İçimi titreten sesinle
Seni çok seviyorum diyerek ...
Refik
22 . 09 . 2017
İstanbul
Söndü Hayat Işığım başlıklı yazı keskin2011 tarafından
22.09.2017 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 4
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.