Derin Sessizlik

Her şeyin o an biteceğini ben o yaşıma gelince anladım.

Sakalım yavaş yavaş soluyordu, sanki sonbahar gibi

Yürümenin acizliği bir illet gibi yakamdaydı

Eski bir pardesü olmuştum, bazı yerleri delik lakin bir o kadar hatırlı

Saat 11 suları, bir yanımda acı kahve, bir yanımda kitabım,

Ne yazdığı anlaşılmaz kabul edilen mısralardayım.

Akşam zifiri karanlık lambam ise bir o kadar yorgun,

Seni hatırlamayı zaten her anıma mapus saymışım.

Bir an düşünüyorum da senden başka kaç çiçek kaldı bu dünyada

Hangisinin için sayfalar dolusu sözcük bir anlam kazanacak

Hangisinin bu dünyada yaşatacağı sevgi senden büyük olacak

Yaşamanın büyüklüğünü ölmenin de azizliğini kim senin gibi onurlandıracak?

                                                                                                fuzuliadam