Ekimin Hüznü Çöktü

Yağmurlarla birlikte, hazanı karşıladık
Oluk oluk sellere, Ekimin hüznü çöktü
Poyraz yüz gösterdikçe, üşümeye başladık
Soğuk esen yellere, Ekimin hüznü çöktü

Fakir ve fukaranın, yaz ayı hep kârıydı
Huzursuzluk ektiği, ocağında darıydı
Yakıp kavurdukça kor, yüreğinde harıydı
Vurdukça bam tellere, Ekimin hüznü çöktü

Hesabı kitabına, uydurmaya çalışan
Zor zahmetle geçinip, yaşamaya alışan
Eğri büğrü yokuşun, tepesinden yol aşan
Doğrulmayan bellere, Ekimin hüznü çöktü

Renk renk çiçek  açarken, şairlerin bağında
Duyguları donlaştı, yüreklerin dağında
Sevda şiirleriyle, kavrulurken yağında
Kalem tutan ellere, Ekimin hüznü çöktü

Gurbetciler dönerken, gözlerinde  yaş ile
Özlem ağır bastıkça, yine başladı çile
Kasvet çöktükçe içe, haykırır oldu dile
Hasretle yad ellere, Ekimin hüznü çöktü

Nesrin Önem
10 10 2017
Tekirdağ