EDEBİYAT EVİ

Kahvaltıdan sonra açarım edebiyat evini,

Kimler yazı yazmış,kimler şiir .

Tanıdık simalar arar insan ,

Sabah sabah bozulmadan moral .

Yazılarından tanıdığım beyler .

Kibar olur erkeklere nazaran bayanlar .

Bir telefonunu bilsem de açsam ,

Yazısını tebrik edip kutlasam .

Şunu biliyorum ,onu tanıyorum .

İyi birine benziyor yazdıklarından .

Semboller olmasa saklamasalar da.

Ahmet bey ,Ayşe hanım diye yorum yazsak .

Bazen istemesek de kavga eder iki kişi .

Saflar ayrılır tutan, tutana .

Çocuklar gibi ederler kavga ,

Hiç yakışık almasa da ..

O der benim şiirime etmesin yorum .

Diğeri şiirden anlamayan gelmesin .

Bir hece ,bir serbest ,

Sitedekiler öğrenir kavgadan bir şey .

Kimi yazı kısmının abonesi,

Bakmaz şiire yazmaz yorum .

Kimisi de yazılar çok uzun,

Şiirdir benim işim der durur .

Yazı da olsa şiir de olsa 

Yazanın içindekilerdir yansıyan .

Okurken insan gider yazılanlara ,

O duyduklarını yaşar yazanla .

Bir kaç dost edindim o yanıma kar kaldı .

İnsan ister çok gelsin;geleni ,gideni .

Yurdun dört yanında gelir yazı ,şiir .

Yazı bitince yine yalnız kalınır .

Arılar gibi bir oradan ,bir buradan .

Şiir ,yazı okuyunca gıdamızı alırız .

Bazen hayat bu geliyorum der yanına ,

Mutlu olursun edebiyat evi arkadaşınla...

Hasan ÖZAYDIN.