Gelmişim Ömrün Sonuna

 

Ömrümün sonuna, daha gelmeden

Yoruldum dostlarım, hayat yolunda

Şu fani hayatta, yüzüm gülmeden

Bir baktım, gelmişim ömrün sonuna

Arkadaş.

 

 
İşte, arkadaş.
Sonunda ben’ de geldim, ömrümün sonuna
Giden her fani gibi.
Nedir giden bilir’ misin en çok benim zoruma.
Ne güldüğüm belli
Ne ağladığım belli, şu gelip geçen hayatımda.
Arkadaş.
 
Yıllarım itle kopukla, savaşmakla geçti.
Durmak dinlenmek nedir , dinlenmek nedir bilmedim hayatımda
Savaştım, durdum.
Ben sen kimsin, demedim kendime
Yenilmez devleri yendim, hayat yolunda.
Arkadaş.
 

Dünyanın derdini, harman ederken
Tükettim ömrümü, yüzüm gülmeden
Geçmişi yüklenmiş,  artık giderken
Bir baktım, gelmişim ömrün sonuna.

Arkadaş.

 
Hep kendimi güçlü gördüm ben.
Boyun vermedim.
Boyun eğmedim kimselere, ben hayat yolunda
Bu yüzden yoruldum, yoruldum ben arkadaş
Yoruldum.
Yorgunum şimdi şu fani dünyada

Arkadaş.

 

Yenildim, şu ben’ de ömrün sonunda

Çaresiz dert buldum, düştüm bir anda

Ömrümü verdiğim, hayat yolunda

Bir baktım, gelmişim ömrün sonuna

Arkadaş.

 

Sormadılar.
Dolaştım diyar, diyar hiçbir yeri bilmeden
Emekler ektim ben, ülkenin dört bir yanına.
Ve ben!
Çileler biçtim, çile karşılığında
Arkadaş.
Çiler biçtim çile karşılığında.
Yorgunum şimdi yorgun çalışmaktan
Sorma halimi, sorma arkadaş.
 

Dostlarla yaşanmış, geçmiş günlerde
Gülerdim oynardım, oysa neşeyle
Yapraklar dökerken, şu güz gününde
Bir baktım, gelmişim ömrün sonuna.
Arkadaş.

 

Eserken başımda, kavak yelleri
Hep bir şey sanırdım, ben şu kendimi
Düşlerken her gün ben geçmiş günleri
Bir baktım, gelmişim ömrün sonuna
Arkadaş.
 

08 Kasım 17
Ahmet Yüksel Şanlı er