Tarumar

TARUMAR 

ah yüreğimden gözüme yaş olan sevdam
kaç vurgunun yasını yaşarım sensiz
aklıma yel gibi estiğin zaman

beni ne paklar bundan sonra koyu hicranın
kalıntıları arasında
bin parçaya bölünüp dağılmışken aşk sokağında
hangi yana eser dinmez fırtınalarım
çığ altında kalan düşlerimin eşliğinde 
donarken sevdamın hücreleri

ah yüreğimden gözüme yaş olan sevdam 
kaç çayın buğusu vuracak daha
yokluğunda üşüyen kalbimin şeffafına

sonra hangi süslü cümle susturur
kafayı yastığa koyduğumda 
sessiz feryatlarımı
omzuma yük olan ve sineme çöken
yalnızlığın acısını
ve de uykularımı haram eden
kabusların esaretini

ah yüreğimden gözüme yaş olan sevdam
kaç teselli avutacak 
bir daha olamayışını bu naçiz benliğime

sonra hangi şafak kandıracak beni
içime sabır duvarı örerek
dönecek elbet diye ümitlerimi
hangi kelam dindirir boş odamın içinde esen
yalnızlık rüzgarını 
kim dolduracak
senden arta kalan anıların tarumar ettiği
koca ömrümü