Parmağımdaki Hediyen

Gecenin soğuk sessizliği pencereme dayandığında
Boğuk bir uğultuyla bana sensizliği hatırlattığında
Yokluğunla kavrulmuş kalp kırıntılarım acıyla yeniden uyandığında
'Korkma sendeyim'diye haykırıversin parmağımdaki hediyen.


El ele tutuşan çiftler aşıklar köprüsünden geçtiğinde
'Ölene dek ayrılık yok'diye bizim gibi ant içtiğinde
Yüreğim yokluğunda ağlamak için tam burayı seçtiğinde
'Söz seninle öleceğim'diye teselliediversin parmağımdaki hediyen.


Her yeni tan vaktinde kalan şafaktan bir gün daha düştüğünde
Çaresizce hayat bulmaya çalışırken resmindeki gülüşünde
Hasret acımasızca boynuma sarılıp beni her öpüşünde
'Sana hep yakınım'diye kendini gösteriversin parmağımdaki hediyen.








KARDELEN