Edebiyat ve Kültür Platformu
Maziyi Anarken
O öksüz mahallemin eski yaralarında
Arıyordum maziyi yoklayıp sokak sokak
Her gördüğüm duvarın kerpiç aralarında
Bizden sinmiş bir parça korunmuştur muhakkak
....................Hasretle bakıyordum
Üç beş kişi değildik sadece iki kişi
Sabah, akşam orada buluşarak oynardık
Kocamış dut ağacı gölgesinde sekişi
Seyrederken hayalen ikimiz de kaynardık
....................Maziye akıyordum
Genişçe bir meydanın yanından geçerdi çay
Ayak bileklerimde cılız ama berrak su
İçinde gezinirken bazan çekerdik halay
Hiç aklımdan çıkmıyor o günlerin coşkusu
....................Ruhumu yıkıyordum
Sonrası hazin geçti yol açıldı gurbete
İçimde yaşattığım umutlar çıktı boşa
Bense geride kalıp düşünce garabete
Sıla aşkıyla yanıp başımı vurdum taşa
....................İçimi yakıyordum
Desem ki; içimdeki bu çocuk neden cevval
Desem ki; bunca hüzün yaşamak akla zarar
Gurbette oruç tuttum gelmeyince hiç şevval
Nemlenmiş duvar gibi ruhumu keder sarar
....................Sabra mıh çakıyordum
NİLÜFER SARP_________
Maziyi Anarken başlıklı yazı Nilüfer Sarp tarafından
27.12.2017 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 16
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.