Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Kurgu 2

Ay yükseliyor gök yüzü berrak sayısız yıldızlar ışıl ışıl gece sakin 
kırlar renga renk çiçekler masum huzurlu bir sessizlik sarmış her yanı 
her şey tatlı bir uykuda mışıl mışıl bir ben uyumuyorum birde ateş 
böcekleri her tarafta yüzlerce yanıp sönüyor durmadan gök yüzündeki 
yıldızlara nisbet yaparcasına 

Ben ben üzgünüm ben yalnızım ay ışığının aydınlattığı kırlarda 
geziniyor gözlerim bir süre takılıyor bir ateş böceğine dalıyor öylece 
ateş böceği yanıp sönüyor birden doluyorum ağlamak geliyor içimden 
nedeni belli nedensiz olmaz sen yoksun yanımda yalnızım tek başıma ama 
ağlayamıyorum korkuyorum gecenin huzurunu bozmaktan ateş böceklerini 
ürkütmekten hıçkırıklarım yüreğimde düğümlenirken bir kaç damla yaş 
sessizce süzülüyor yanaklarımdan gecenin huzurunu bozmadan ateş 
böceklerini ürkütmeden düşüyor çimlerin üstüne bir çiğ tanesi gibi 
usulca 

Kanıyor yüreğin kölecioğlu derinden usul usul sessizce yar yanında yok 
kaldın bir yetim gibi çaresizce 

Ahmet kölecioğlu 10-05 1986
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Kurgu 2

kölecioğlu kölecioğlu