Bu Şiir

şimdi...

gecenin ağarmaya yüz tutmuş bir yanında yine gözlerim
bu sancılı bitmez bekleyişlere söylenmiş bir ağıttır bu şiir
dudaklarına kurumuş dudaklarımdan dökülen tümcelerde
adına/ ismine yazılmış deli dolu bir hasreti anlatır bu şiir

gözlerimde renk alırken hasretin sarı bir sonbahar misali
saatlerin her bir dakikasında ölüme atılan bir adımdır bu şiir
söylenmemiş sözlerde kalan o bir tek ürkek cümlede
mahrum edilmiş o güzel dileklerin katline fermandır bu şiir

bak yüzümde beliren gülüşümde saklı hüzünler aslında
bu bitmez acı ve hasretlere ithafen yazılmıştır bu şiir
ve dönüşü olmayan kıvrım kıvrım o kederli virajlarında
birde seni benden alan o yolara bitmez isyanımdır bu şiir

oysaki ne ümitlerle büyütmüştük kendimizi..sağımız solmuz sobe derken kavuşmuştu ellerimiz..ha geldim, ha geleceğim derken, yarım kalan , yaşanılmayan daha nice günlere eremeden mi bitecek bu şiir

ay hadi gel gör ki ne sen, ne ben, ne de cümle ahali, anlamaya meyili yok hiç kimsenin

şimdi

muştular bekleyen bir yüreğin cana gelişidir bu şiir
hüzün doğuştan fazla ama umutları hep bir başka yitik
alaca karanlığın kör kuytularındaki o derin çıkmazların inadına
dökülen her bir damlayı kendine yıldız yapan deli şairindir bu şiir

yaşanmış günleri her dem hep yad eden bir delinin deli sözleri
ne kadar kan kaybetsede kendine kan aramayan bir delininin
gözlerinden dolup dolup boşalan Çoruh gibi delice çağlayan selin
özlemi hasreti kederleri yıkıp yıkıp delice coşmasıdır bu şiir

ve yüreği hasrete hep özdeş olmuş..dudakları ürkek tümcelerde titrerken içinden coşup gelen sel ile kendi sessiz feryatlarında yitip giden bir delinindir bu şiir