Yusuf Yüzlüler

Dağlarda kar yağmur,sahilde dalga

Köşe bucak demez seni ararım.

Hainler geçse de bizimle dalga

Artık bu hesabı sormak kararım.

Martılar havada çığlık atarken

Gözümün önünde hayaller yatar

Tayfalar bu akşam erken yatarken

Kaptan kasalarda rızkını satar

Neşeli gönlümde kara bulutlar

Derinlerden bir ses aklımı alır

Çoğunun gönlünde söner umutlar

Çektiği acılar hatıra kalır

Gece karanlığı sırra gebedir

Hafızlar secdede Kırk Yasin okur

Anayı kurtaran sözde ebedir

Al Kızı ayakta mekikler dokur

Ölüm sessizliği çöker şehire

Puştun zulasında bir bıçak vardır

Anaların gözü döner nehire

Babaların derdi namusla ardır

Fitneler yollara dikenler döker

Ekmek kavgasına kanda karışır

Şeytanlar garibin dişini söker

Medeniyet Çağı devler yarışır

Buğday tarlasında bereket saçar

Olgunlaşan başak boynunu bükmüş

Çocuklar şafakta dışarı kaçar

Ananın kalbine bir hüzün çökmüş

Dedeler,nineler, Yusuf Yüzlüler!

Seccade başında Ezanı bekler

Vuslatını özler Güzel Sözlüler

Duanın üstüne duayı ekler

DOĞANAY’ım hasret başımda duman

Uzun gecelerde demlenir çaylar

Ocağına ateş düştüğü zaman,

Dervişin dilinde yükselir Hay’lar!

Kemal DOĞANAY