Gönül

Gön içinde sanırlar, seni değil mi gönlüm? 
Bilmezler ki sığmazsın, ne çuvala ne kaba 
Aciz nefsin peşinde, geçirirsin hep ömrüm
Farkına varmalısın, çekilmeden hesaba

Dünyalara sığmadı,bir sende buldu huzur; 
Damgası ötelerde, mazrufu üzre zaman 
Sevmeyi bilenlere, makamı dünden hazır 
Severken sevilesin, nefrete verme aman!

"Gönül" dediler sana, başka isim arama 
Girmesin o saraya, sahibinden gayrısı 
Karartmadan ışığı, merhem olsun yarama 
Tabip falan istemem,taze iken ağrısı

Ol ismine müsemma, aşk ile dolsa insan
Şen olur arz u zemin,kavgaya vakit olmaz 
Gönlü temiz olanda,olmaz ki kirli lisan
Şakır bülbül dem'inde,kimseye korku salmaz

Hakikate erenler, o gönle koşa gider
Daldan dala atlamaz,yolu yeganedir hep
Safi olan o yerde,gönüller coşa gider
Sözüm sanadır gönlüm, arama başka sebep