İstanbul

Ey hasret şehri ey !
Sevdiğimi geri ver
Onu aldığın günden beri
Akar dinmez gözüm seli . . .

Bilirim özlem şehrisin
Birlirim dert çektirirsin
Neden sabrımı denersin
İstanbul'um ver yarimi . . .

O olmazsa gülermiyim !
Yerine yar severmiyim !
Gönlüm kaldı derdinde
Unutup vaz geçermiyim !

Kara gecemde yıldız o'dur
Yüreğimi yakan sevda yoludur
Dertlerimi son buldur
İstanbul'um yari buldur . . .

Bilki sana yenilmem
Bir adım geri çekilmem
Bilirim o'da sever beni
Bir erkek ağlıyor İstanbul . . .

Ne kadar enginse denizin
Benimde öyledir sevgim
Rüzgarınla selam uçur
Sevgilime aşkım duyur . . .

Canım, gülüm İstanbul'um
Gözyaşına doymadın mı !
Asırlardan beridir
Hep oyun oynamadın mı!

Ben ararım sonuna dek
Vazgeçmem bulana dek
Şu ömrümde bir tek
O'nu sevdim İstanbul'um . . .

Gözyaşları artık kurusun
Bırak gönül yari bulsun
Birde mutlu sonun olsun
Güldür artık İstanbul'um . . .


Orhan Yılmaz