Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Kendime Bile Suskunum Şimdi

Gün oldu yalnızlığımla dertleşip ağladım 
Gün oldu gökyüzünde buluta güneşe bile kızdım 
Karanlık gecelerde parlayan yıldızları kıskandım  
Gün oldu şarkılara şiirlere küstüm
Hani gözler kalbin aynasıydı
Neden göremedi kimse gözlerimden 
Kalbimin kanayan yarasını anlayamadım

Acımı hep bağıra çağıra yaşadım
Duyuramadım sesimi 
Sonra acımı bir başıma yaşadım
Ne çok gidip geldim uçurumun kenarına 
Bırakmak için kendimi bir boşluğa 
Tutan olur diye bekledim ellerimden oysa
Ama duymadı kimse benim sesimi
Anladım ki haykırışım boşuna

Sonra hep sustum ben hep küstüm
Kendime bile  yabancıyım şimdi
Kendime bile yalancı
kendim söndürdüm içimde yanan ateşi  
Çaresizce direndim hayatın en çetin şavaşına
Hayatın acımasız geçen her gününe gecesine
Kendime bile suskunum artık
Suskun küskün kırgın ve üzgün
Sonra hep kendime kızdım ben
Kendime isyan ettim ben yalnız kendime 

Gün oldu uykusuz geçen gecelerin kıvrandıran sancısı
Onca kalabalığın içindeki yalnızlığın  
Hançer gibi yüreğime saplanan acısı
Sessiz bir fırtına önünde sürüklenirken bir bilinmeze
Bir vardım 
Bir yokum artık bu koca şehrin
Bu acımasız hayatın 
Acımasız günlerinde gecesinde

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Kendime Bile Suskunum Şimdi

hanife duman hanife duman