Sen Giderken

Öylece bakakaldım ardından
Süzüldü gözlerim baharlarda
Yok oldu senli yarınlarda
Ve ben öylece ağladım...

Boyun büktüm kimsesizliğime
Sonu bitmemiş hikayeler dilimde
Hicran yarası seherler
Yitik kaldı dizeler
İki kere ağladı heceler...

Alıştı gözlerim yokluğuna
Gözyaşlarım sızar
Yine seni sorarım
Ben öylece hasretinle yanarım
''Gitme'' kal diyemedim sana
Bakakaldım ardından...

Alev aldı bedenim
Soldu aşkın çiçekleri
Hasretin yağar üstüme
Yakar beni tanelerin
Yalan oldu,senli heceler
Çile oldu,benli dizeler
Ağlar şimdi geceler
Sensizliğin girdabında savrulurum...

Seni gizlerim şiirlerin içine
Şiirler ağlar geceme
Ansızın doğarsın içime
Batar umutlar hayalinle
Seyrederim hüznü mehtabınla
Siyahın matemine batarım
Karalar bağlar,senle yanarım...

İki damla gözyaşı bıraktım sana
Titreyen bir yürek
Hüzünlü gözler
Çırpınan bir kalp
''Gitmesen'' diye bir fısıltı...

Sen giderken
Ben gitme diyemedim
Diz çöktüm yokluğuna...

Şimdi sensiz geceler düşer, sol yanıma
Gecenin bir vakti kalkmalar
Ter kan içinde hayaller
Dayarım ağzımı hasretine
Kana kana içerim seni
Huzur bulur bedenim...

Sen giderken
Seni düşünür hüzünlenirim...

''Senin okurken ağladığın şiirleri; ben yazarken ölüyorum''

MEHMET ÖZMEN (21.01.2010)