Bozkırda ki Çekirdek

Uçsuz bir bozkır içim, yanıyorum o biçim !
Kaybederek dönüyor, gönderdiğim,son elçim.

Burda her şey bambaşka, seraptan su içilir,
Ya bir kara trenle, ya kısrakla geçilir...

Ok atımı değildir, sanma, hiçbir mesafe,
Rıza göstereceksin, kederle gelen keyfe !...

Devleri öldürdüler ve diz çöktü develer,
Zamana direniyor bacalı, kerpiç evler...

Hala vadilerimde, aç geziyor karanlık,
İnsanla,cin kolkola, bu yüzden kalabalık !...

Türbedarlar, umutsuz bir bekleyiş içinde,
Yükünü yıkar zaman, ya Maçin'de, ya Çin'de...

Her nefeste yangın var, bak dört yanım Kerbela !
Belayı aşk edindik, giyindik Kalubela...

Derin kuyular açtık, neft çıkar, söyler Nef'i,
Her şey başdöndürücü, zenneler, çalar tef'i !

Nesimi'yle birlikte, yüzdüler derimizi,
Şimdi de yüzüyorlar, görsen ciğerimizi !...

Divane de değilim, çaldılar aşk atımı,
Şimdi takas ederler, neft ile hayatımı !...

Anılırken adımız, pazarda, panayırda,
Çektiğimiz acılar, kapanır beyaz karda !...

Bir kardelen gibiyim, ürkek, titrek bir peri,
Derin karanlıklarda, yakarlar diri diri !...

Her şey ayan beyandır, burda saklanılamaz,
Allah'a ulaşmıyor ! Kıldığım onca namaz...

Nedir yüzgörümlüğüm , kaç asır sürer gerdek ,
Birgün çatlar mı acep, "Bozkırdaki çekirdek" ?...