İç Sesime Mektup

Merhaba iç sesim.

Uzun zaman oldu konuşmayalı, nasılsın?
Biliyorum benden bıktın artık,  ama senden başka konuşabilecegim kimsem yok...
Sen de aptal olduğumu düşünüyorsun değil mi.
7 senelik bir umutsuzluğun umutsuzluğunu yaşıyorum hala diye kızıyorsun bana, ama inan  ki bende anlatamıyorum kalbime.
Söz dinlemiyor işte...
Yeter artık! Sus.
Unut,
Unut ki , acımasın en değerli yerin.
Tam unuttum diyorum bu sefer sen konuşuyorsun benimle , ama bak sende biliyorsun bu ask'ın bize iyi gelmeyeceğini  günden güne bitiriyor gördün
Iç sesim ; o mutlu sen niye mutlu olmayı denemiyorsun ?
Işte bu yüzden,  o mutlu olduğu için mutlu olamıyorum.Onu başkasıyla mutlu gördükçe yerle bir oluyorum. Baskasına sarılışını gördükçe bedenim yanıyor sanki o yangını söndüremiyorum
"Ne acayip beni yakan da o , benim yangınımı söndürcek olan da...."
Neyse iç sesim bu kadar konuşma yeter sende rahatla biraz düşünme sen beni , ben yanıp yanıp kül olmaya devam ediyorum kendi halimde.