İzin Verme

Kurşun tadında yağıyor içime karanlık
Gün dönümünün erken habercisi
Işığımı yırta yırta yer ediniyor kendine
Keskin ve soğuk

Ne kadehteki rakı
Ne denizdeki balık
Çekildim artık hayattan

Dalıp dalıp çıkışlarım yok artık diplerden
Mıhlı kalmışlardanım ben de şimdi
Kaybedip kayedip buluşlar artık çok lüks
Ebedi kayıplardayım şimdi

Bırak yolu
Patikalar da bitti
Kestirmeler de…
Çivinin çiviyi sökmeleri de…

Zaman mı dersin en iyi ilaç
Sanmıyorum …
Ama karanlıktan hala korkuyorum!

Efsunu bozulmuş hayatlar akıyor sokaklarımdan
Çıt çıkarmaya fırsat yok!
Beni esir almasına izin verme