Çocuklarımız

Bakın şu sokaklara, kaç ki yaşları,
Karınları aç ama, diktir başları,
Sitemi kaderine, çatmış kaşları,
Onlar yabancı değil, çocuklarımız.

Ayakkabı yırtılmış, çıplak ayaklar,
Akşam eve gidince, baba dayaklar,
Onları hor görüyor, bazı manyaklar,
Bilmezler ki el değil, çocuklarımız.

Baba anadan ayrı, keyif çatıyor,
Sanmayın ki anası, rahat yatıyor,
Çocuk daha ufacık, simit satıyor,
Hiç biri suçlu değil, çocuklarımız.

Analık ana değil, atmış sokağa,
Öz evladı olsaydı, kordu yatağa,
Onu kim koruyacak, düşse batağa?
Özünden farklı değil, çocuklarımız.

Ellerinde sigara, burnunda duman,
Parklarda bahçelerde, geçiyor zaman,
Onu gören bizlerde, var ise iman,
El uzatmak zor değil, çocuklarımız.

Delikanlı olanlar, saçlar taralı,
Çok istiyor sevmeyi, yürek yaralı,
Parktan başka nereye, gitse paralı,
Hiç biri çirkin değil, çocuklarımız.

Selami Tıraşlar-Elazığ